Bamya Bebeklere Dokunur Mu?
Kayseri’nin huzurlu sokaklarında, yazın en sıcak günlerinden biriydi. Sıcak hava, insanı yavaşça içine çekiyor, sabahın erken saatlerinden akşamın geç saatlerine kadar caddeleri terk etmeyen bir yoğunluk vardı. Ama bir tek şey vardı ki, o sıcak havayı sabahları, akşamları, hiç umursamadan, içimde bir sıkıntı ile taşıdım; bir soru, bir kaygı, bir belirsizlik… “Bamya bebeklere dokunur mu?”
Bir Yudum Çay ve Bir Konu: Bamya
Bamya, Kayseri’nin mutfağında büyük bir yere sahiptir. Annem, taze bamya alıp pazardan geldiğinde, mutfakta cızırdayan yağın ve kaynar suyun sesi evin her köşesine yayılır. O an her şey durur, gözlerim annemin ellerinde olur. Bamya kesmek, pişirmek, bir insanın ellerinde hayat bulur. Fakat benim için o gün, bamyanın anlamı biraz daha fazlaydı.
Bir gün, saat sabah sekiz civarıydı. Gözlerim uykusuz, içim bir garip, odada sağa sola dönerken kafamda sürekli dönüp duran bir düşünce vardı: “Bamya bebeklere dokunur mu?”
İlk Bırakış
Yavaşça mutfağa gittim, annem sabah çayı demlerken bir yandan bamyayı hazırlıyordu. Bahar geldiğinde, bamya da taze taze pazara düşerdi. Ama o sabah, her şey garipti. Annem bamyayı keserken, ellerini büyük bir özenle kullanıyordu. Gözlerim onun ellerinde, bamya parçasında, her bir hareketinde… Bamya, annem için her zaman anlam taşıyan bir şeydi, çünkü o, bu geleneksel yemeği yaparken bir parça daha büyürdü. Çocukken, annemle bu yemekleri pişirdiğimizde içimde derin bir bağ hissetmiştim.
Ama bir sabah, o sabah, bamya bana başka bir şey gibi görünüyordu. Bebeklere dokunur muydu? Bamya bebeklere dokunur muydu? Ellerim titredi, mutfak biraz daha sessizleşti.
O An: Bir Sorunun Doğuşu
Sonraki hafta, yeni bir bebek doğmuştu. Bir arkadaşımın kızının doğumu vardı ve hepimiz, neşeyle doğum haberiyle heyecanlanmıştık. O gün o kadar heyecanlıydık ki, gözlerim hep o minik bebekteydi. O kadar masum, o kadar küçük. Ve bir an geldi; bamya aklıma düştü. Bu kadar hassas, narin bir bebekle ne yapmalıydık? Aniden bir korku düştü içime.
Bebeklerin ciltleri ne kadar hassastı? Çevremdeki herkes, “Bebeği fazla tutma, sakın bir şey yapma” derken, bamyanın bebeklerin tenine dokunup dokunamayacağını düşünüyor, kafamda cevap arıyordum. Bamya, cildi zorlayan, oldukça pütürlü bir sebze; bir parça bamya, bir bebekte bir tepkimeye yol açar mıydı? O minik bebeklerin ciltleri, bamyanın ince ince kesilmiş yüzeyinden rahatsız olur muydu? Ne olabilirdi?
Bebeğe Yaklaşmak, Bamya ve Merhamet
Sonra, o sabah annemin sesini duydum: “Bamya bebeklere zarar vermez, ama dokunmak her zaman doğru olmayabilir. Bebeğin derisini çok hassas, bamya gibi bir şey, onları rahatsız edebilir. Ama dikkatli olmak şartıyla, annemler de bir zamanlar bebekken bamyaya dokunurlardı.”
Her şey bir anda netleşti. Cevap bulmuştum. Bamya bebeklere dokunmazdı, ama… belki de her şey, doğru zaman ve doğru niyetle yapılmalıydı. Bazen soruların cevaplarını bulmak için biraz içsel bir yolculuğa çıkmak gerekirdi. Bazen sadece sevgi, merhamet ve dikkatle yaklaşmak gerekirdi.
Sonuçta Ne Oldu?
Bir hafta sonra, o bebekle karşılaştım. Ellerimi küçük bir avuç içinde tutarak, baş parmağımın ucuyla minik tenine dokundum. Duygularım biraz karmaşık olsa da, o an anladım: Bebeğe doğru dokunduğumda, o kadar büyük bir sevgi vardı ki. İşte bu kadar netti, bu kadar saf bir dokunuş. Bamya bebeklere zarar vermezdi. Ama bir insanın içindeki sevgi, onu daha da güçlendirir, daha da doğru yapardı.
O an, her şeyin ve tüm bu soruların yanıtı çok basitti: Hayat, her şeyin içinde olduğu kadar basitti. Bizim seçtiğimiz yollar, düşünceler ve dokunuşlardı. Bamya, sadece bamya değildi. O anki duygumu taşıyan bir simgeydi.
Bamyanın Öyküsü: İçsel Bir Yolculuk
Bamya bebeklere dokunur mu? Bence hayatta hiçbir şey bir kesinlik taşımaz. Hep bir soru işareti vardır, ama bu soru işaretleri, bizi doğru yolda tutan bir harita gibidir. Sadece doğru zamanda doğru yolda olmaya dikkat etmeliyiz. Ne zaman bir şeyin, bir insanın, ya da bir olayın bize ne yapacağına karar verirken, gerçek duygu önemlidir. Bamya bile bu kadar derin olabilir.
Bazen bir soru, bir cevaptan çok daha fazla anlam taşır. İçsel yolculuğumuzda bir soruyla başlar, yanıtı buluruz. Bazen her şey en karmaşık meselelerden önce başlar, içimizdeki basit duygulara geri döner.
Son Not: Bamya ve Bebekler
Kayseri’nin o sıcak sabahında, bir hafta sonra, bamya hala aynı şekilde pişiyor, hala aynı şekilde taze alınıyor. Annem, o zamanki gibi bamyayı kesiyor, sabah çayı demliyor. Ama ben artık o soruya farklı bir açıdan bakıyorum: Bamya bebeklere zarar vermez, ama sevgiyle yaklaşmak, dokunmak her şeyin başlangıcıdır.
O gün, o sabah, içimdeki tüm korkuların ve belirsizliklerin çözüldüğünü hissettim. Bamya, aslında bebeklere dokunmaktan çok daha fazla şeyi anlatıyordu. Bamya, güveni, merhameti, sevdiklerimize dokunmayı, her şeyin bir zamanlamaya sahip olduğunu ve duygularımızın ne kadar önemli olduğunu anlatıyordu.